|
NÜFUSUN EKONOMİK
NİTELİKLERİ
Çalışma çağındaki nüfus olarak kabul
edilen 12 ve daha yukarı yaştaki nüfus Bitlis ilinde toplam nüfustan daha hızlı
artmaktadır. Buna karşılık işgücündeki nüfusun artış hızı, hem toplam nüfustan
hem de 12 ve daha yukarı yaştaki nüfustan daha düşüktür. 1980-2000 döneminde 12
ve daha yukarı yaştaki nüfusun yıllık artış hızı %28 iken, işgücündeki nüfusun
yıllık artış hızı %14 olarak gerçekleşmiştir. İşgücü Bitlis
ilinde işgücüne katılma oranı 1980-2000 döneminde azalma, eğilimi göstermiştir.
Erkek nüfusun işgücüne katılma oram, kadın nüfusun işgücüne katılma oranından
daha yüksektir. 1980 yılında erkeklerin işgücüne katılma oranı %84.7 iken, 2000
yılında bu oran %65.7'ye düşmüştür. Buna karşılık aynı dönemde kadınlarda
işgücüne katılma oram %58.9'dan %43'e düşmüştür. İstihdam Bitlis
ilinde istihdam edilenlerin sayısında, 1980-2000 döneminin il yarısında artma
son yarısında ise azalma görülmektedir. Bu dönemde istihdam edilen nüfusun
yıllık artış hızı %9.7'dir. 1980-2000 döneminde istihdamın sektörel yapısında önemli değişimler olmuştur. Bu dönemde tarım sektöründe
istihdam edilenlerin toplam istihdam içindeki oranı sürekli azalmaktadır.
1980-2000 döneminde hizmet sektöründe istihdam edilenlerin toplam istihdam
içindeki oranı sürekli artarken sanayi ve inşaat sektörlerinde istihdam
edilenlerin oranda artış ve azalışlar görülmektedir. 1980 yılında tarımsal iş
yapanların oranı %80.3 iken, 2000 yılındaki bu oran %69.9'a düşmüştür. Buna
karşılık en yüksek artış hızının görüldüğü hizmet işlerinde çalışanların oranı
1980 yılında 2.8 iken 2000 yılında %7'ye yükselmiştir. İşsizlik Bitlis ilinde işsizlik oram %12.6'dır. Bu
oran, işgücündeki her 100 kişiden yaklaşık 13'ünün işsiz olduğunu
göstermektedir. TARIM
Bitlisin büyük bir bölümün dağlık, kayalık ve
ormanlık olması nedeniyle bitkisel üretim yapılan alanlar çok sınırlıdır. Tarım
ve Hayvancılık, Bitlis halkının temel geçim kaynağıdır. Tarımsal faaliyetler
arasında hayvancılık başta gelmektedir. Bitkisel üretimin ekonomisine katkısı
hayvancılığın gerisindedir. İl topraklarının %18.9'u tarım arazisidir, tarıma
elverişli olup kullanılmayan arazi oram %2,09'dur. 126,761 hektar olan tarım
arazisinin %20,6'sı sulanmaktadır. Sulanan arazilerde tütün, pancar, patates ve
meyve üretilmektedir. Tarım alanlarının %73,61'i ekili alanlardan oluşmaktadır,
%25.24'ü nadas, %0,61 sebze %054'ü mera ve bağlıktır. İlin
en önemli geçim kaynağı olan hayvancılık, büyük ölçüde geleneksel yöntemlerle
yapılmaktadır. En çok küçük baş hayvan yetiştirilmektedir. 2004 yılı itibariyle
579.000 koyun, 160.000 keçi 80.000 sığır yetiştirilmektedir. Bitlis'te arıcılık
gelişmiş olup, Bitlis Balı ülke düzeyinde tanınmaktadır. İlde 40.000'e yakın
kovan bulunmakta olup, arıcılıkta uğraşan köy sayısı 89'dur. Su ürünlerinin de
ilin ekonomisine katkısı bulunmaktadır. SANAYİ Bitlisin
sanayileşme düzeyi ülkeye göre geri kalmıştır. İlin Türkiye imalat sanayisinde
yaratılan değer içindeki payı binde beş dolayındadır. İlde
sanayi işletmeleri Devletçe 1930'lu yıllarda kurulmuş, sonraki yıllarda
genişletilmiştir. Kamu sektörüne ait işletmeler Bitlis Sigara Fabrikası ve
Arıcılık Araştırma Entitüsüdür. Bitlisin 1968'de kalkınmada öncelikli iller
arasına alınmasıyla sağlanan teşvikler sanayi yatırımlarını fazla
etkilememiştir. 1980'lere kadar il imalat sanayide de 4 büyük işletme daha
katılmıştır. Bunlar Tatvan Et Kombinası, Adilcevaz Süt Fabrikası, Tatvan Yem
Fabrikası ve Özel sektör un fabrikasıdır. İlde metal eşya, dokuma-giyim, gıda,
tütün ve orman ürünleri sanayisinde faaliyet gösteren küçük işletmeler de
bulunmaktadır. 1980'den sonra Best Sigara Fabrikası, Emaye
Sanayi ve Lastik Fabrikası, Deri ve Gıda sanayi, Yem sanayi işletmeye girmiştir.
Organize Sanayi
Bölgesi Bitlis Organize Sanayi Bölgesi proje
aşamasıdır. Organize Sanayi Bölgesi Tatvan-Bitlis arasında Rahva Düzlüğün de
belirlenmiştir. -Küçük Sanayi Siteleri -Bitlis Küçük Sanayi
Sitesi -Tatvan Küçük Sanayi Sitesi -Ahlat Küçük Sanayi
Sitesi İldeki başlıca sanayi siteleridir.
Kaynak:Bitlis.gov.tr
|